28. EFENDİMİZ VE SAHABE-İ GÜZÎNİNİN DUASI HÜRMETİNE YAĞMURUN YAĞMASI

28. EFENDİMİZ VE SAHABE-İ GÜZÎNİNİN DUASI HÜRMETİNE YAĞMURUN YAĞMASI Hz. Enes anlatıyor: Cuma günü Allah Resûlü minberde hutbe okurken, minbere yakın taraftan bir adam mescide girdi ve: “Yâ Resûlallah! Mallarımız mahvoldu. Toprak susuzluktan çatladı. Allah’a dua et de bize yağmur göndersin.” dedi. Resûlü Ekrem ellerini semaya kaldırdı ve: “Allah’ım, bize su ver! Allah’ım, bize su ver!” diye dua etti. Enes der ki: “Vallahi, o anda buluttan eser yoktu. Medine’deki Sel’ tepesiyle aramızda, yerleşim yeri ve ev de yoktu. O tepenin arkasından, kalkan şeklinde bir bulut çıktı. Bulunduğumuz yere gelince dağıldı ve yağmur yağdı. Vallahi, tam altı gün güneş görmedik. Ertesi cuma, Allah Resûlü yine hutbe verirken, aynı kapıdan bir adam içeri girdi ve: “Yâ Resûlallah, mallar telef oldu, yollar bozuldu! Allah’a dua et de yağmuru artık kessin.” dedi. Allah Resûlü, ellerini yine açtı; Mevlâ’ya şöyle dua etti: “Allah’ım, bize değil de; çevremizdeki yörelere yağdır. Dağlara ve tepelere yağdır.” 54 İbn Hacer, el-İsâbe 3/6. Resûlullah'a ve Ashâba Gelen Mucizevî Yard ı mlar 423 Yağmur az sonra kesildi. Güneşin altında yürüyerek mescitten ayrıldık.55 Hucr b. Adiy’in Duası İbrahim b. el-Cüneyd (radıyallahu anh) anlatıyor: Hucr b. Adiy’- nin gusletmesi gerekmişti. Görevli memura: “Benim içeceğim suyu getir de, onunla gusül abdesti alayım. Yarınki içeceğimizi bu şekilde kullanmış oluruz.” dedi. Görevli: “Korkarım, susuz bir şekilde ölürsün bu gidişle. Muaviye de beni öldürür.” dedi. O sırada, Hucr b. Adiy Allah’a dua etti. Az sonra yağmur yağmaya başladı. Hucr b. Adiy, ihtiyacı kadar su aldı. Arkadaşları Hucr’a: “Allah’a dua et bizi içinde bulunduğumuz vaziyetten kurtarsın; bizi yanına alsın.” dediler. O da ellerini açtı ve: “Allah’ım! Bizim için hayırlısı neyse onu nasip et.” diye dua etti. Çok zaman geçmeden, Hucr ve arkadaşlarından bir grup şehit edildi.56 Gökten Bir Kovanın İnmesi Osman b. el-Kasım (radıyallahu anh) anlatıyor: Ümmü Eymen hicret ederken, Revha’ya varamadan Munsaraf isimli yerde akşam oldu. Susamıştı; ama yanında su yoktu. Aynı zamanda oruçluydu. Susuzluk, onu çok daraltmıştı. Tam o daraldığı esnada, gökten beyaz ipe bağlı bir kova su indi. Suyu aldı, kana kana içti. Ümmü Eymen der ki: “Bu hadiseden sonra, susuzluk çekmedim. Yazın en sıcak günlerinde bile oruç tuttum; ama o suyu içtikten sonra hiç susuzluktan yakınmadım.”57