15. CİNLERİN, PEYGAMBER EFENDİMİZİN GELDİĞİNİ HABER VERMESİ

15. CİNLERİN, PEYGAMBER EFENDİMİZİN GELDİĞİNİ HABER VERMESİ
Câbir b. Abdullah (radıyallahu anh) anlatıyor: Efendimizin nübüvvetine dair Medine’de duyulan ilk haber şu olmuştu: Medineli bir kadının, yanından ayrılmayan bir cini vardı. Bir gün cin, beyaz bir kuş suretinde gelmiş ve bahçe duvarının üzerine konmuş. Kadın cine demiş ki: “Yanımıza gelmez misin; konuşalım, ne var ne yok birbirimizi haberdar edelim?” Cin şöyle karşılık vermiş: “Bak, Mekke’de yeni bir peygamber var; o zina etmeyi yasakladığı gibi bizim yeryüzünde kalmamıza da engel oluyor.”28 Âsım b. Ömer (radıyallahu anh) anlatıyor: Hz. Osman (radıyallahu anh) şöyle demişti: Resûlü Ekrem’e nübüvvet gelmeden önce, ticaret kervanıyla Şam’a gitmiştik. Şam’ın girişine ulaştığımızda, oranın kâhinesi birden karşımıza çıktı ve şöyle dedi: “Benim cin geldi ve kapımın önünde durdu. Ben ‘Girmez misin?’ diye sorduğumda, bana: ‘Bu, mümkün değil artık; çünkü, karşı konulamaz emir var.’ dedi.” Daha sonra, Şam’dan ayrıldım ve Mekke’ye geldim. Orada, 27 Hâkim, Müstedrek 3/626 (6312) 28 İbn Sa’d, Tabakâtu’l-Kübrâ 1/190. Hayatu's-Sahabe 410 Allah Resûlünü, insanları Allah’ın dinine davet ederken buldum.29 Übey b. Ka’b anlatıyor: Bir grup Müslüman, Mekke’ye gitmek üzere yola çıktı. Giderken, yollarını kaybettiler. Artık ümitlerini kestikleri ve öleceklerini düşündükleri vakit, kefenlerini giydiler ve ölümü beklemek üzere yere uzandılar. Tam o esnada, ağaçların arasından bir cin çıkıp geldi ve şöyle seslendi: “Ben, Peygamberi dinleyen cemaatin son ferdiyim. O Peygamberin, şöyle dediğini duymuştum: ‘Müslüman, Müslümanın kardeşidir. Ona göz kulak olur ve ona yol gösterir, onu asla yüzüstü yerde bırakmaz.’ Bakın; işte şu tarafta su var, yol da şuradan gider.” diyerek onlara suyu ve yolu gösterdi.3